چند وقت پیش در یک وبلاگی خواندم:

                          « ترویج فرهنگ مطالعه توسط یک نانوا!!!»

   متصدی یک واحد نانوایی در اراک با ایجاد کتابخانه ای کوچک در واحد خود زمینه ی مطالعه ی کتاب را برای مشتریان فراهم کرده است.او حدود 100 عنوان کتاب در کتابخانه اش دارد که مورد استقبال مشتریانش قرار گرفته است به طوریکه مشتریان کتاب ها را به امانت می برند و نویسندگان اراکی کتابهایشان را به این نانوایی اهدا می کنند.این نانوای خوش ذوق برای ترویج فرهنگ علوی  فرازهایی از کلام حضرت امیر (ع) را چاپ کرده و بر دیوار نانوایی می چسباند.»
   موضوع جالبی بود برای وبلاگ و سایت گردی. یکی دو ساعتی در دنیای مجازی سیر کردم. همه جا صحبت از اهمیت مطالعه و سرانه ی پایین مطالعه در ایران و مقایسه با مردم سایر کشورها.... بود. بعضی آمارها بسیار نگران کننده و برخی هم بسیار خوش بینانه بودند. بین همه ی این مطلب ها یه تحقیق توجهم را جلب کرد:
   در سال 2001 یک مطالعه ی بین المللی در مورد پیشرفت سواد خواندن (پرلز) در بین 35 کشور جهان انجام شده است.هدف این مطالعه ارزیابی توانایی خواندن کودکان در پایه ی چهارم ابتدایی بوده است که ایران رتبه ی 32 ام را به خود اختصاص می دهد. گویا همین مطالعه باعث تغییر کتب درسی  ابتدایی شده است (بخوانیم و بنویسیم). و اما نتایج تحقیق:

• پیشرفت دانش آموزانی که والدین آنها زمان بیشتری برای مطالعه صرف می کرده اند از سایر   دانش آموزان بالاتر است.
• بین تعداد کتاب های موجود در خانه(بیش از 100 جلد) و پیشرفت سواد خواندن دانش آموزان   رابطه ی مثبت وجود دارد.
• دانش آموزانی که از نظر سواد خواندن در سطح بالاتری هستند دارای والدینی  هستند که نسبت به مطالعه نگرش مثبت دارند.

به فکر نسل بعدی یا همان ایران فردا باشیم بد نیست...