آخرین نمازصبح رادرحرم حضرت اباالفضل(ع)خواندیم ورفتیم تابااباعبدالله(ع)هم وداع کنیم.چه بایدمی گفتم تاباردیگرهم مرابخواند؟چه بایدمی کردم؟نمی دانستم.تاوقتی نرفته بودم نمی دانستم چه خبراست،ولی حالاکه می دانم چه کنم؟

   ساعت هشت صبح بایداتاق ها را تحویل می دادیم.برق اتاق ها را قطع کردند وگرمای اتاق خود به خود بیرونمان کرد.اینجافقط روزی چهارساعت برق دارند،بقیه ی اوقات صدای موتورهای برق،گوش فلک را کرمی کند.

...برای مایی که به خوش خلقی خدام امام رضا(ع)عادت کرده ایم چندتشروکج خلقی اعراب،خیلی غیرعادی است.هرچندانگاربرای خودشان رفتاری عادی محسوب می شود...

...بعداشنیدم آمریکایی ها دوجوانی راکه درکاروان بودندبرای انگشت نگاری برده اند،که مدیرکاروان باتجربه ای که داشت قبلا گفته بودوتذکرداده بود که هیچ کس عکس العملی نشان ندهد.بعدازگذر ازاین مرحله حدس می زنید چه خبربود؟بله،باز هم سایه بان ایرانیتی وانتظار درآن هوای داغ...