سلام

خیلی وقت بود که می خواستم مطلبی اینچنینی درهشتی بگذارم و جای آن را واقعا خالی می دیدم و البته می بینم. ....

سلام.

یک گلایه ی اساسی داشتم، حیفم آمد آن را در بخش نظرات مطرح کنم

آن هم اینکه چرا باید در جمع یک مشت جوان فکور مذهبی که معتقدیم در نوع خود نخبه ترین ها هستند، مطلبی که تنها تکه دلنوشتی ست و هیچ ارزش دیگری ندارد اینطور حرف و حدیث جمع کند، اما مطلبی جدی که با عنوان «دولت، حمایت، باید، نباید» که با برچسب سیاست از همان نویسنده در بلاگ درج شد،تنها چهار نظر(آن هم با آن سطح) جذب می کند.

بسیار متاَسف شدم که اینجا هم به مانند جاهای دیگر و جمع هایی که خودمان اغلب ازشان انتقاد می کنیم، حواشی کم ارزش بسیار پررنگ تر از اصول با ارزش و مطالب جدی و تحلیلی دیده می شوند.

بررسی و ریشه یابی این پدیده با خودتان.

یاعلی

با خودم گفتم  آقای مهندس!!!علم چیه؟ عالم کیه؟چرا استاد های ما هیچکدوم عالم نیستند؟

مهندسم گفت چرا بابا استادهای ما خیلی حالیشونه،عالمند!!!

بعد به خود مهندسم گفتم نه(به شیوه تلفظ یکی از برادران دوست داشتنی بسیج)

عالم ازقیا فه اش معلومه.

به دلم نشست،خودم نفهمیدم ولی دلم گفت:راست می گه معلومه

حالا هی هر روز میرم جلو آینه ببینم چیزی معلوم می شه یا نه!!!

نه (به همون تلفظ بالا)

بلاخره بعد از سر زدن های متوالی به هشتی و پیرو فراخوان مشتی ما هم شدیم نویسنده اینجا. پس سلام به همه هشتی نشینان.

قبلا می خواستم یک مطلب دیگر به مناسبت روز معلم بنویسم و از آنجا که از قدیم گفتند تا سه نشه بازی نشه ، بعد از سه بار نوشتن و اینکه هر بار به یه دلیلی نتونستم مطلب را بنویسم ، گفتم حتما یه حکمتی داره و بی خیالش شدم.

امروز جای شما خالی رفتم نمایشگاه کتاب تهران. سه سالی بود که نرفته بودم. فضای جدید نمایشگاه برام تازگی داشت ولی چندان دلچسب نبود . سالنهایی که برای برگزاری نمایشگاه ساخته نشده اند و حالا با پارتیشن بندی و غرفه غرفه کردن می کوشند سالن درست کنند. پراکندگی ناشران یک موضوع در سالن های مختلف، مثلا کتب دانشگاهی یا کودک ونوجوان، داربست هایی که چشم را آزار می داد ، وضعیت تاسف بار مکان کتب خارجی و لاتین که در زیرزمین یکی از این سالن ها که هنوز کاملا ساخته نشده و ..و ..

همه اون چیزایی بود که برای بیشتر خریداران به نظر جالب نمی اومد . با این وجود دیدن این همه کتاب منتشر شده و آدمهایی که با ذوق و شوق کتاب می خرند به من که خیلی حال داد ! انشاالله که سال بعد به از امسال باشه.

باقیات صالحات :در ضمن هر کی کتاب می خواد بگه براش بخرم.

سلام.

خودمان كه مي دانيم . آنها كه نمي دانند ، بدانند. ما در دانشگاه تبريز درس خوانديم .( بعضيمان مانند من هنوز از اين رنج عظيم فارغ نشده اند)

يكي از همكلاسي هاي دوران مدرسه پست الكترونيكي برايم ارسال كرده بود. تصوير پارچه نوشته اي بود از دانشكده ي دامپزشكي دانشگاه خودمان، دانشگاه ملي تبريز، به مناسبت روز دامپزشك. نوشته بود : دامپزشكي عرصه ي خدمت به انسان هاست. هشتي نشينان همه آنرا ديده اند.

بگذريم. مقدمه ي بي ربطي بود.

چند وقتي است در خيابان اصلي دانشگاه دارند تلويزيوني خيلي اينچ كار ميگذارند. جايي كه تقريباً همه ي مدركجويان ازآنجا رد ميشوند. در يك قسمت از خيابان مذكور (حدود 30متر) درختكاري شده است. (منظورم درخت هاي روبروي ساختمان مرچزي است)

خلاصه پريروز كه اواخر نصب اين تلويزيون 70 ميليوني بود و البته پنجشنبه و خلوت ، ديدم با لودر افتادند به جان درخت هاي جلوي سوژه ي ما. 

دوستان ميدانند كه اگر اين نماد يك دانشگاه پيشرفته! را حدود 20متر جلوتر علم ميكردند، لودر بيچاره به زحمت نمي افتاد!!!

حال نتيجه؟ شما بگيد...

سلام علیکم

مَنُم به نوبه خودِم از اینکه دارم این تومی نیویسم خِیلیُم خوشحالم.راستیش

هیچ فِکریشَم نَم کَردَم بتونم به زَبونی خودِم بینیویسم.البت ما اهل قلم

نیستیمتون شایَدُم دیگه این طکی ننویسم ولی عشق استُ زبونی قمی

یا الله...!یا الله...! با اجازه.سلام علیکم.من هم اومدم.

از همه اعضای وبلاگ معذرت می خوام که دیر کردم.مخصوصا از مشتی عزیز که خیلی به من لطف داره.

راستش من مثل خیلی ها نویسنده نیستم و ذوق ادبی زیادی هم ندارم.یا مثل حاج علا اهل شعر نیستم یا مثل مشتی نگاه تیز بینی ندارم که نکته های جالب رو از متن وقایع بیرون بکشم و داخل وبلاگ بریزم.اینکه تو دایره هشتی هم قرار گرفتم محبت مشتی بود.اومدم که یه چراغی روشن کنم.

حضورم تو این جمع بیشتر برای فرار از دلتنگی پایان روز های خوش دانشجویی و جدایی از یه جمع دوست داشتنیه.بیشتر از اینکه هدفم مثلا کار فرهنگی باشه می خواستم از دور شدن از این جمع جلو گیری کنم .برای همین از حضور تو این جمع خوشحالم .امیدوارم دوستان بیشتری به این گروه اضافه بشن.

قراره من رو به اسم "عتیقه" بشناسین. یه آدمی مال سال های دور.متولد عهد قلقلک میرزا.مال روزگار اطو ذغالی و چراغ گرد سوز و رادیو لامپی و... .خلاصه اگه زیاد دیجیتالی نبودم و حرفام با افکارتون جور در نیومدببخشید.

فعلا همین!

یا حق!