روا بود که گریبان ز هجر پاره کنم

دلم هوای تو کرده بگو چه چاره کنم...

سکوت می کنی

سکوت می کنی

تا که تارهای صوتی سکوت هم

رشته ـ رشته ؛ بند ـ بند

انتظار آخرین سکوت را

لحظه ـ لحظه می کشند.

ناگهان با کسی نگفته از سر سکوت

التهاب واج های مانده را نگاه می کنی

سوت لایموت می شوی

در میان ازدهام واژه ها

ناگهان

         سکوت می شوی. 

                                      خانخله

رفتند و لحظه های خدا را رقم زدند

مفهوم عاشقی به وجود و عدم زدند

دنیا در انعکاس وجود خدا نشست

وقتی که نا معادله ها را بهم زدند

اینم برا تموم هشتی های گل

خسته ام ز همراهی با چرای تکراری

خسته از هجوم غم در فضای تکراری

مردمان بیش از حد، عاشقان سیگاری

چهره های معمولی، سایه های تکراری

کوچه های بی مقصد، جاده های نافرجام

سطح شهر چرکین از رد پای تکراری

شکر کافری کردن در زمان بیدردی

درد و درد دل کردن با خدای، تکراری

گشته ام پر از خالی هیچ و پوچ و پوشالی

خسته ام از این بودن ماجرای تکراری

مانده از تمام من آن من شگفتی ساز

تشنه نفس بودن در هوای تکراری

خسته ام مرا دریاب ای نهایت ای مطلق

ای عروج ای هستی ای صفای تکراری

با شما سخن گفتن از هجوم می کاهد

گر چه من فقط هستم آشنای تکراری ک

غروب اردی بهشت

این شعر در جواب به جوابیه بسیار زیبای آمیز فرنگیس دوباره در هشتی قرار میگیرد. 

آمیز فرنگیس عزیز : آقای خان

                             هر شب دلم برای شما تنگ می شود

                              گاهی سری بزن دل ما تنگ می شود

                               ترکیب ساده ای است:دل ما٬نگاه تو 

                              دیگر مجو ز دل که چرا تنگ می شود*

                              این روزها نوای سکوتت شنیدنی است 

                                 وقتی دلم برای صدا تنگ می شود

                            ساده است چون تو ٬ پنجره های ضریح تو 

                              گاهی دلم برای پنجره ها تنگ می شود

                           "آرام" و "مطمئن"به کجا رفته ای؟...به عرش؟

                                حتماًدل خدا برای شما تنگ می شود

                             با اینکه پیش ماست نگاهت -همیشه گی-

                                 هر شب دلم برای شما تنگ می شود

                                                                                 یه غریبه

                                                                      نیمه شب ۱۴خرداد ۱۳۸۷

بابا با ایمان آمد.

بابا با ایمان خود عشق آورد.

بابا با عشق جان داد.

من بابا را دوست دارم.

بابا مهربان بود.

.

.

.

بابا رفت.

بابا زود رفت.

جای بابا خالی نیست.

جای بابا آقا آمد.

آقا مثل بابا مهربان است.

آقا بهترین دوست بابا است.

من آقا را دوست دارم.

دوبندازترکیب بندی دررثای امام خمینی(ره)

امشب خبرکنید تمام قبیله را

بردوش می برند امام قبیله را

ای کاش می گرفت به جای تو دست مرگ

جان تمام قوم،تمام قبیله را

برگرد،ای بهارشکفتن!که سالهاست

سنجیده ایم باتومقام قبیله را

بعدازتو،بعدرفتن تو_گرچه نابه جاست_

باورنمی کنیم دوام قبیله را

تاانتهای جاده نماندی که بسپری

فردا به دست دوست،زمام قبیله را

زخمیم،خنجریمنی رابیاورید

زنجیرهای سینه زنی رابیاورید

ای خفته درنگاه توصدکشورآینه!

شد مدتی نگاه نکردی درآینه

رفتی وروزگار،سیه شد براینه

رفتی وکردخاک جهان برسرآینه

رفتی وشد زشعله برانگیزی جنون

درخشکسال چشم توخاکسترآینه

چون رنگ تاپریدی ازاین خاک خورده باغ،

خون می خورد به حسرت بال وپرآینه

دردا،فتاده کاردل ما به دست چرخ

یعنی که داده اند به آهنگر آینه

درسنگ خیز حادثه تنها نشاندی اش

ای سرنوشت!رحم نکردی برآینه

امشب درآستان ندامت عجیب نیست

ای مرگ!اگرازشرم بمیری هرآینه

ای سنگدل!دگربه دلم نیشترمزن

بسیارزخم ها زده ای بیشتر مزن

 منبع:قصه ی سنگ وخشت(گزینه ی شعر محمدکاظم کاظمی)

زمانه می گذرد بر مدار کافی نیست

به جای قافیه نصف النهار کافی نیست

برای خلق نماهنگ خون دل خوردن

به جان هر چه بهار است انار کافی نیست

من آمدم که بگویم برای درک بهار

یکی دو جفت، نه...صد چشم بی قرار کافی نیست

به جان هر که کمی انتظار می فهمد

برای لمس سحر انتظار کافی نیست

قسم به رکعت نور و قسم به حضرت صبح

که ذکر یارب شب زنده دار کافی نیست

بیا دوباره بسازیم کعبه را، که می گوید

برای زنده شدن عطر یار کافی نیست

دوباره جمعه، دوباره دعای ندبه و من

هنوز معتقدم انتظار کافی نیست

غروب شنبه خردادی ک

اگـــــــر نــــــگاه من افــــــتد به روی مــولایم

 کویر تنهایی

بی تو این جا بهار پیدا نیست   باغ احساس من شکوفا نیست

     بی تو از این کویر تنهایی     هیچ راهی به سوی دریا نیست

                زندگی بی تو وای... یعنی مرگ    لحظه هایی که هست اما نیست

    کاش می شد که زود برگردی   بیش از این بغض من شکوفا نیست

  حیف دیگر تو را نمی بینم   حیف دیگر بهار این جا نیست

                                                                               یه غریبه