پیرزن نفس نفس می زد امّا از تک و تا نمی افتاد و پیوسته پیش می رفت . راه اگرچه سخت ، اما دیگر در در برابرش کم آورده بود.اول بار نبود که سختی راه را به جان می خرید  ؛ جاده ها و منزل های بین راه سال ها بود که پیرزن را می شناختند و ...

تقدیم به عماد مغنیه به مناسبت سالگرد پرواز شبانه اش ...

گرفتم که یک شب سفر رفته باشی

مگر می شود بی خبر رفته باشی...

مدتی است که اظهارات اسفندیار رحیم مشایی در مورد دوستی مردم ایران با همه مردم جهان از جمله مردم آمریکا و اسراییل به یکی از مهم ترین اخبار کشور تبدیل شده است .

این نامه خیالی است و به بهانه مطلب "دبیرستان دخترانه" و نظرات پیرامون آن درهشتی قرار می گیرد. لطفا" با آرامش بخوانید

کدام عشق ؟!

بانوی من سلام!
محبوب من !دیر زمانی نمی گذرد که از پیشگاه تو می روم و برآنم در این نوشتار؛ شکوه ات را که بی پاسخ گذاشتم پاسخ دهم.
عزیز من ! یاد داری آن هنگامی که نزد تو بودم با من گفتی که دفتری داری که هر چه من عاشقانه با تو می گویم و می نویسم و در آن نگه می داری و از سر مِهر بر آن قفل می زنی ؟ و باز یاد داری که گفتی مدتی است قفل آن نگشوده ای و شکوه داشتی که:"مگر عشق تمام شد که دیگرعاشقانه نمی گویی؟" و حال می خواهم با تو بگویم ؛ نه عاشقانه ای دیگر را که دلیل نگفتن را...

این نوشته رو بی زحمت با آرامش بخونید

آرزو...
سلام.
ببینم کجایی؟ چرا نیستی ؟ چرا نمی بینمت؟ چشمای من ایراد پیدا کرده یا شما قایم شدی؟ ببینم اصلا حواست هست یه گوشه ای تو یه غربت چند ساله یه دلی داره می ترکه داره می میره؟ اون قدر هم این دل کوچیکه که ترکیدنش اندازه یه حباب نه صدا داره و نه ارزش ! کیه نگاه کنه به این دل بیچاره من؟

اون قدر دلهایی به بزرگی دریا و به صافی آسمون بودند و شکستند و ترکیدند اما هیچ کس نفهمید . خیلی ها صدای بلند شکستن اون دل ها رو شنیدن ولی هیچ کس کک اش هم نگزید .البته تو شنیدی ٫دیدی ٫فهمیدی ٫حواست بود ٫اصلا فکر کنم خودت اون دلها رو شکستی ...

                             هر شب دلم برای شما تنگ می شود

                              گاهی سری بزن دل ما تنگ می شود

                               ترکیب ساده ای است:دل ما٬نگاه تو 

                              دیگر مجو ز دل که چرا تنگ می شود*

                              این روزها نوای سکوتت شنیدنی است 

                                 وقتی دلم برای صدا تنگ می شود

                            ساده است چون تو ٬ پنجره های ضریح تو 

                              گاهی دلم برای پنجره ها تنگ می شود

                           "آرام" و "مطمئن"به کجا رفته ای؟...به عرش؟

                                حتماًدل خدا برای شما تنگ می شود

                             با اینکه پیش ماست نگاهت -همیشه گی-

                                 هر شب دلم برای شما تنگ می شود

                                                                                 یه غریبه

                                                                      نیمه شب ۱۴خرداد ۱۳۸۷

بی وتن یا بیوتن یا بی وطن یا ...

انا لله و انا الیه راجعون

و زمان بسرعت می گذره . همیشه همینطوری بی رحم بوده .

رسانه ملی در سوگ یه فوتبالیست کلیپ پخش می کنه ......

تو تشییع شهیده راضیه کشاورز خیلی ها نیومدن ..... یاد زمان جنگ میافتم : تا کی تشییع ؟ تا کی شهید ؟ بذارین مردم زندگیشونو بکنن !!!؟

......... تو خونه جانبازا پیر میشم . می سوزم . با همه وجود دلم می خواد سرمو بکوبم بدیوار .....

آروم میگه : آقا سید بدنم خیلی می سوزه ! خییییللللییییی و من آروم ..... و دیگه چشماش نمی بینه تا چشمای ورم کرده مادرشو ببینه و درد توی چشمای پدر شیمیائیشو !!!!

شهید ندیده و جانباز ندیده نیستم اما فراموش شده ندیده هم نیستم . دهه شصت تکرار می شود !! همه عادی می شویم ؟ با دیدن جانبازامون روحیه می گیریم و ..... همین ؟

مرد و نامرد جدا می شوند و باز هم تاریخ تکرار می شود .

آری عاشورایی و حسینی بسیاره اما حسنی و رضوی اندک

ما را فراموش کردند و از دردهای ما فارغ ما را کمپانی روحیه نامیدند و در عزا و عروسی سر ما را بریدند و با اخمی دشمن شدند و با ...... از ما که گذشت اما اینا رو دیگه نه . خواهههههشششش می کنم ....

و هنوز کارشناسان مشغولند !!!!!!!!!؟ و این همه خونواده با دردهاشون رها به امون خدا . ای خدااااااا قربون امونت بشم که

من لی غیرک

 کویر تنهایی

بی تو این جا بهار پیدا نیست   باغ احساس من شکوفا نیست

     بی تو از این کویر تنهایی     هیچ راهی به سوی دریا نیست

                زندگی بی تو وای... یعنی مرگ    لحظه هایی که هست اما نیست

    کاش می شد که زود برگردی   بیش از این بغض من شکوفا نیست

  حیف دیگر تو را نمی بینم   حیف دیگر بهار این جا نیست

                                                                               یه غریبه

ماجرای دم شیر و بچه های بازیگوش...

روزی روزگاری چند تا  بچه مدرسه ای بازیگوش تو راه برگشتن از مدرسه خواستن یه کم بازیگوشی کنن و تو خونه بزرگ محله سرک بکشن . همین بچه کوچولو ها بودن.

یا الله...!یا الله...! با اجازه.سلام علیکم.من هم اومدم.

از همه اعضای وبلاگ معذرت می خوام که دیر کردم.مخصوصا از مشتی عزیز که خیلی به من لطف داره.

راستش من مثل خیلی ها نویسنده نیستم و ذوق ادبی زیادی هم ندارم.یا مثل حاج علا اهل شعر نیستم یا مثل مشتی نگاه تیز بینی ندارم که نکته های جالب رو از متن وقایع بیرون بکشم و داخل وبلاگ بریزم.اینکه تو دایره هشتی هم قرار گرفتم محبت مشتی بود.اومدم که یه چراغی روشن کنم.

حضورم تو این جمع بیشتر برای فرار از دلتنگی پایان روز های خوش دانشجویی و جدایی از یه جمع دوست داشتنیه.بیشتر از اینکه هدفم مثلا کار فرهنگی باشه می خواستم از دور شدن از این جمع جلو گیری کنم .برای همین از حضور تو این جمع خوشحالم .امیدوارم دوستان بیشتری به این گروه اضافه بشن.

قراره من رو به اسم "عتیقه" بشناسین. یه آدمی مال سال های دور.متولد عهد قلقلک میرزا.مال روزگار اطو ذغالی و چراغ گرد سوز و رادیو لامپی و... .خلاصه اگه زیاد دیجیتالی نبودم و حرفام با افکارتون جور در نیومدببخشید.

فعلا همین!

یا حق!