مردمی که ازمصلا خارج می شدند،با دیدن منظره ی روبه رویشان،لبخندی برلب می آوردندومی گذشتند...

اول سلام

مدتهاست قلم در دستم جز به حساب و کتاب میلگرد و سیمان نچرخیده و تتمه هنر و فرهنگ و فلسفه و دیگر مقولات ذهنم به گل نشسته. تو ببخش

ازهمه ی اونایی که با دیدن عنوان فکرکردند قصددارم درمورد هجوم کالاهای چینی و ورشکستگی تولیدی ها واین جور چیزها بنویسم معذرت می خوام که می زنم توذوقشون،چون اصلا قصد ندارم پاتوکفش بزرگترا بکنم.الان توضیح می دم:

138۴- اسفند ماه

پانزدهم؛

...همه جای دانشگاه پر بود. نمی دانم یاد چی می افتم، ولی فضای آشنایی بود. هر طرف که می رفتی صدای آهنگران و کویتی پور می آمد، و یا شعرهای جنگ...

     وقتی که چشم هایش را باز می کرد بالای سرش بودم آنقدر زیبا بود.که نمی شد چشم از آن برداشت با آن بدن لطیف و گونه های سرخش هر حرکت اش بمانند رقص آرام و زیبا بود که طراوت خاصی داشت.وقتی کاملا باز شد قطره اشکی بر لبه خم شده گلبرگش عیان شد که گویی اشک خوشحالی شکفتنش بود و حال او دنیا را با بهار آغاز کرده بود بهاری که زیبا و آرامش بخش بود و با آمدن او معطر هم شده بود...

آتا در دوران کودکی پدر و مادر خود را از دست داده، او یتیم بزرگ شده است. از نو جوانی کار کرده و خرج برادرها و خواهرهایش را داده.او با امام رضا (ع) انس و الفتی دیرینه دارد. از 17 سالگی از اربعین امام حسین(ع) تا شهادت امام رضا(ع) به زیارت امام رئوف می رود...