فیلم " انعکاس " و " حس پنهان" دو فیلم اخیری است که برای دیدنش پولم را به هدر داده ام. نمی خواهم با تعریف داستان فیلم وقت خودم و شما را تلف کنم، فقط می خواستم بگویم، اگر مثل من خانواده تان مجبورتان کرد بروید و فیلم را ببینید، خیلی زود منصرفشان کنید و پولش را بدهید بستنی بخورید که تو این هوای داغ هم می چسبه هم بیشتر از اون 1 ساعت سینماروی  می ارزه.

بازیگران صاحب نام ولی بازی ضعیف . فیلم نامه ضعیف تر. رفتار غیر منطقی و گاه مضحک. عشق کمرنگ ، خیانت کم رنگ تر. آدم هایی که خیانت می کنند ولی حتی خاکستری هم نمی شوند چه برسد به سیاه و از همه بدتر پایان مبهم و بی معنی ، همه آن چیزی بود که پنج شنبه شب گذشته در " حس پنهان" دیدم. البته حامد بهداد در نقش برادری روان پریش ، مثل همیشه بازی روان و جالب داشت که به نظر من تنها نقطه قوت فیلم بود. با وجودی که افرادی که با آنها به دیدن این فیلم رفتم در سنین متفاوتی بودند ، همه درمسخره بودن فیلم نظر مشترک داشتیم.

ایده فیلم نامه " انعکاس"، جالب و قابل پرورش بود. با یک فیلم نامه خوب ، دیالوگ های مناسب ، تعلیق های متعدد در فیلم و بازی خوب ، " انعکاس " مسلما فیلم قابل توجهی می شد . گره های داستانی اما، اگر چه وارونه نمایی می کردند ولی تماشاگر تیزهوش را فریب نمی دادند و دلهره و تعلیق کافی بوجود نمی آورد. حتی در مورد نقش اول فیلم که قاعدتا فیلم نامه می خواهد در اول فیلم ما را با دوگانگی زنی خائن و در مخمصه افتاده و یا بیگناه نشان دهد، بازی مهناز افشار تنها بیگناهی در مخمصه افتاده را القا می کند و بیننده تنها منتظر می ماند که بفهمد او چرا در دردسر افتاده است. نقطه اوج فیلم را هم که مفهوم نام انعکاس را مشخص می کند چندان جذاب نیست.

در برنامه بعدی سینما ها فیلم " همیشه پای یک زن در میان است" در راه است . فیلمی با حواشی بسیار در جشنواره فجر و بعد از آن، که کارگردانی کمال تبریزی و بازیگران نام آشنا و محبوب آن، فیلم خوبی را نوید می دهد.

 در این روز های گرم تابستان دیدن فیلم های خوبی را برایتان آرزومندم. ما را هم مستفیض فرمایید.

شنیده بودم : کاد ان یکون الفقر کفرا

امروز دیدم باورم شد همین

هدف بگیرین

سلام.

یک گلایه ی اساسی داشتم، حیفم آمد آن را در بخش نظرات مطرح کنم

آن هم اینکه چرا باید در جمع یک مشت جوان فکور مذهبی که معتقدیم در نوع خود نخبه ترین ها هستند، مطلبی که تنها تکه دلنوشتی ست و هیچ ارزش دیگری ندارد اینطور حرف و حدیث جمع کند، اما مطلبی جدی که با عنوان «دولت، حمایت، باید، نباید» که با برچسب سیاست از همان نویسنده در بلاگ درج شد،تنها چهار نظر(آن هم با آن سطح) جذب می کند.

بسیار متاَسف شدم که اینجا هم به مانند جاهای دیگر و جمع هایی که خودمان اغلب ازشان انتقاد می کنیم، حواشی کم ارزش بسیار پررنگ تر از اصول با ارزش و مطالب جدی و تحلیلی دیده می شوند.

بررسی و ریشه یابی این پدیده با خودتان.

یاعلی

آخه جوون ما رو چه به کار فرهنگی و سیاسی و...
اصلا به ما چه این طلبه سیرجانی رو قبل از اینکه برسه تهران (با عرض معذرت)کش رفتن به ما چه که از نظر دادگاه روحانیت دادخواهی مخالف شان روحانیته!
به ما چه که بگیم بابا باید بین روحانیت معزز و ...جماعت فرق گذاشت
به ما چه که دست دادن فلان ... مملکت با عزیزان مونثه در راستای گسترش اسلامه نه خلاف شان روحانیت.
آخه یکی نیست به این طلبه بیکار بگه بابا جان بشین یه گوشه ذکر بگو نه اصلا میخای تو اجتماع باشی برو رو منبر روضه بخون آخه این لباست میراث پیامبره بابا تو کجای قرآن نوشتن از سیرجان تا تهران پای پیاده بری و به بدنت آسیب بزنی آخه روز قیامتی هست و این بدن از دستت عارض وشاکی میشه اونوقت پیش خدا آبروت میره

بابا جان زمین خداس به تو چه ربطی داره آخه مگه سر هم چقدر میتونن بخورن اصلا این زمینخاری طبق آخرین تحقیقات یکی از داروهای طبیعیه که برا کلی از امراض صعبه منجمله ناراحتی روده افاقه کرده و ملت رو سالم نگه میداره حالا درسته این دارو مختصه اون قشر جامعه اس اما مطمین یاشین اگه اون قشر جامعه سلامت باشن وا سه باقی اقشار هم مفیده اینو به ضرس قاطع عر ض میکنم اصلا شما بگین کدوم قشر برا جامعه مفید ترن معلومه دیگه اون قشر

چی بگیم که جوونیه و اقتضاش هم این کاراس اما ما که عقلمون بیشتر میرسه باید جلوی این کارا رو بگیریم ( این بند از قول دادگاه ویژه روحانیت نوشته شده)

بابا جان اوهوووووی نسل جوون کریستین رونالدو رو به بردگی گرفتن نمیذارن بره رئال مادرید پیشرف کنه آخه به کی باید بگیم جلوی واگذاری امتیاز تشتک سازی ورامین به سیرجان رو بگیرن بابا اگه دایی داره شیرین دومیلیارد میگیره حتمن سواتشو داره راستی این بازی سوپر جام چی شد اگه خبردار شدین حتمن کامنت بذارین

سلام.

امروز حدود سه سال از پیروزی تفکر اسلام محور اصولگرا در رقابت تصدی پست های مدیریتی اجرایی کشور میگذرد. سه سالی که در بین مردم و با حرف و حدیث های فراوان سپری شد. (بهتر از من می دانیدکه حرف و حدیث از ملزومات لاینفک مسئولیت در مملکت ماست.اما در بین مردم بودن نه)

اکنون اما با شرایط شاید مشکل* به وجود آمده (در مسائل هم داخلی(نظیر گرانی و...) و هم خارجی( بحث هسته ای و ...)) نگرش های گونه گونی در محافل مختلف دیده میشود. آنطرفی ها که معلوم الحال بودند. چیزی که جلب توجه می کند، مواضع رنگارنگ هم سنگرهای خودمان است.

از میان تمام حرف هایی که شنیده ام، می خواهم تنها یک سئوال مطرح کنم. بر این گمانم که بحث می تواند مفید واقع شود.

حضرت آقا در جاهای مختلف و به بیان های گونه گون فرموده اند: باید از دولت حمایت کرد.

اما معنای این حمایت چیست؟

تعریف؟ جانبداری؟ پاسخ به شبهات؟ توجیه کردن اقدامات دولت؟

آیا نقد را هم می توان به عنوان بخشی از این حمایت دانست؟ اگر بله، چه نوع نقدی؟ از چه جنسی؟

منتظر نظرات ارزشمندتان هستم.

این نوشته رو بی زحمت با آرامش بخونید

آرزو...
سلام.
ببینم کجایی؟ چرا نیستی ؟ چرا نمی بینمت؟ چشمای من ایراد پیدا کرده یا شما قایم شدی؟ ببینم اصلا حواست هست یه گوشه ای تو یه غربت چند ساله یه دلی داره می ترکه داره می میره؟ اون قدر هم این دل کوچیکه که ترکیدنش اندازه یه حباب نه صدا داره و نه ارزش ! کیه نگاه کنه به این دل بیچاره من؟

اون قدر دلهایی به بزرگی دریا و به صافی آسمون بودند و شکستند و ترکیدند اما هیچ کس نفهمید . خیلی ها صدای بلند شکستن اون دل ها رو شنیدن ولی هیچ کس کک اش هم نگزید .البته تو شنیدی ٫دیدی ٫فهمیدی ٫حواست بود ٫اصلا فکر کنم خودت اون دلها رو شکستی ...

سکوت می کنی

سکوت می کنی

تا که تارهای صوتی سکوت هم

رشته ـ رشته ؛ بند ـ بند

انتظار آخرین سکوت را

لحظه ـ لحظه می کشند.

ناگهان با کسی نگفته از سر سکوت

التهاب واج های مانده را نگاه می کنی

سوت لایموت می شوی

در میان ازدهام واژه ها

ناگهان

         سکوت می شوی. 

                                      خانخله

سلام علیکم

با سلام دوباره به اهالی هشتی بعد از یک ماه و اندی مرخصی!

می خواستم بپرسم چقدر مجله خوان هستید؟ چه می خوانید و برای چه می خوانید؟ولی فعلا مطلب من راجع به این مسئله نیست. ربط کوچکی دارد به یک مجله و استفاده از گزارش آن.

هفته نامه "همشهری جوان" شماره مورخه 11 خرداد، گزارشی داشت از برگزاری " اولین دوسالانه عکس جهان اسلام". عکس هایی که انتخاب کرده بود، همراه با توضیحات آن توجهم را جلب کرد. مهلت نمایشگاه هم تا 31 خرداد بود.دیدم بد نیست سری بزنم. زنگ زدم و آدرس گرفتم.

راه که افتادم دو ساعتی تو ترافیک موندم . بعد هم که رسیدم، هی گشتم و گشتم. نمی دانم چرا آدرس را مثل لقمه  دور سر گردانده ومرا گم کردانده! بود. خیلی سرراست بود.میدان فلسطین، خیابان طالقانی، جنب سینما فلسطین، خیابان ظفر مندی، پلاک 52.

اول از همه تابلوی ورودی که به شکل زیبایی" مجتع فرهنگی هنری صبا" روی آن کار شده است جلب توجه میکرد و بعد ساختمان قدیمی که قسمتی از آن در حال تعمیرات نمای خارجی بود. از نگهبانی که رد شدم و حیاط را رد کردم به سالن نگارخانه ها رسیدم. نمایشگاه " اولین دوسالانه عکس جهان اسلام" همین جا بود.

ادامه مطلب